Een heerlijke donderdag in juli, half zeven in de avond. We zitten samen aan tafel. De diepvriesprut weigert tijdig te ontdooien dus dan zijn we met ons gezin aangewezen op een gezonde avondboterham met kaas.
“Mama”, vraagt onze middelste van vijf, “moet ik dadelijk naar school?” Ik krab mezelf achter de oren. Stelde onze oudste op deze leeftijd dezelfde vragen? Of moet ik morgen een gesprekje voeren met de juf? Na nog een aantal spelletjes voor het slapen gaan (rara, welke kleur is dit en tot hoeveel kun jij tellen?) besluit ik eerst zelf mijn verantwoordelijkheid te nemen om het tijdsbesef van mijn dochter een boost te geven. Morgen dan maar naar mijn favoriete warenhuis want daar hebben ze tenslotte voor (bijna) alles een praktische oplossing.
Bij het rek met agenda’s, scheurkalenders en wekkers staat een lege draadmand. Daarboven hangt een bordje: Family Planners. Dat is het! Dat klinkt hip! Maar wel uitverkocht... ’s Avonds op internet ontdek ik dat we weer een boot hebben gemist. Het is een echte must have! Ieder zichzelf respecterend gezin heeft er één in huis, zo leer ik.
Ik ga over tot een aanschaf. Een paar dagen later staan lief en ik in dubio. Waar hang je zo’n kolossaal overzicht op? In of uit het zicht? Met schroeven wordt het bevestigd op de kast. Iedereen kan er met zijn foto op. Bij het bord zijn, zogenaamd handige magneten geleverd met activiteiten die duiden waarmee ieder gezinslid zich bezig hoort te houden. Het blijkt ingewikkelder dan het lijkt want wat moet je met de magneet ‘crèche’ als niemand naar de ‘crèche’ gaat maar wel naar het dagverblijf. Nou?
Twee maanden later lopen mijn dochter en ik door mijn favoriete warenhuis op zoek naar gymschoenen - het schooljaar is net begonnen. We passeren een verkoopster die een rek vult met speculaas en pepernoten. “Ik denk dat Sinterklaas morgen komt, mama.” Ik kan een zucht niet onderdrukken. Daar ga je dan met je goede bedoelingen... Ik stel voor dat de marketingafdelingen van alle grote warenhuizen per direct aan een Family Planner gaan!
Eef