Na de feestdagen wordt het hoog tijd om weer eens te poetsen. De keuken heeft veel te lijden gehad onder het geweld van binnenvallende kinderen en kleinkinderen. Al het werk vooraf, is dus weer voor niets geweest ...
Tijdens het schoonmaken heb ik tijd genoeg om over andere dingen na te denken. Zo moeilijk is het werk nu eenmaal niet. Mijn gedachten dwalen snel af van het doekje en ergens bij het weggooien van een gebruikt koffiefilterzakje bedacht ik dat er vroeger mensen waren die koffiedik konden kijken. Dat wil zeggen: ze zagen er de toekomst in. Ik heb het geprobeerd maar kon er geen lijn in ontdekken. Ook niet in de kippenbotjes die ik opgooide, hoewel ze zich op interessante wijze uitspreidden over het aanrecht. Er moeten toch andere manieren zijn, staat het in de palm van mijn hand? Of in een glazen bol?
Maar tegelijkertijd vroeg ik mij af: zou ik werkelijk de toekomst willen weten? En wat dan wel? Ik merk dat ik het bij kleine dingen niet belangrijk genoeg vind om het te weten. Want wat maakt het uit of we nog kunnen schaatsen deze winter? Of we ver weg moeten voor mooi weer deze zomer? Het zal allemaal niet uitmaken, we kunnen ook zonder ijspret een mooie winter hebben en zonder alle dagen zon een heerlijke vakantietijd. Wat wil ik dan wel weten? Wordt de aarde werkelijk warmer? Raakt de energie helemaal op? Komt er vrede in Afghanistan? Wie zal het zeggen, wie wil het weten? Ik durf niet te bedenken wat er allemaal mis kan gaan met de wereld in het algemeen en de mijne in het bijzonder. Nee, ik wil het niet weten.
Dus ben ik maar realistisch gebleven. Toen de keuken klaar was en alle sporen van het kerstdiner en de vettigheid van de oudejaarsnacht waren verdwenen, heb ik mijn hagelnieuwe agenda er maar bij gehaald om te kijken wat de toekomst brengen zal. Eerst stond ik versteld van de hoeveelheid dingen die daar al snel zijn ingeslopen. Hoe is het mogelijk dat veel van die mooie blanke bladen zich weer hebben laten vullen met van alles wat weer moet? Het is toch echt mijn eigen handschrift. Om vervolgens, al bladerend, de toekomstige tijd de bekijken. Pasen valt vroeg, dan is het nog fris. Koninginnedag op een vrijdag, dat betekent een lang weekend. Het zal gaan regenen in september en dat betekent over het algemeen dat het weer kerstmis wordt in december. Veel meer valt er niet te voorspellen. Gelukkig!
Lisa van Steen