Laatst, bij een uitbundige bruiloft, waren ze er ineens weer: de vrienden van mijn zoons. Mijn vriendin uit Amsterdam was er ook, en het was nogal ernstig gezellig. Aan het bier, aan de zwier, giebelen alsof we nog zestien zijn. Ja, het feest was nogal bont voor mijn doen. Ik werd door een van de jonge heren naar de dansvloer gesleept. Dus door een van de vrienden van mijn oudste zoon. En dan klets je, na het overmoedige dansje, nog even bij. Over de tijd dat ze op de middelbare school zaten. Dat de heren, al liftend door Europa, ineens op de stoep van ons vakantiehuis stonden. Over die keer dat de heren in hun overmoed te veel hadden gedronken en bijna door een glazen deur waren gevallen.
Een zeer gezellige bruiloft met een hoog gehalte ‘weet je nog?’. De muziek staat hard en hij roept in m‘n oor en ik hang aan zijn lippen, want ik wil het allemaal nog eens horen. We lachen, hij drukt me nog een biertje in de hand en nog een ... “Hoe kom je toch aan al die jonge gasten om je heen?”, vraagt mijn vriendin, die graag voorgesteld wil worden aan de vrienden van de mijn zonen. Ook zij mag graag een dansje wagen met een jonge adonis. Maar hoe gezellig het ook wordt, ik houd het gevoel: ik had je moeder kunnen zijn. Op de dansvloer en in een gekke bui is het prima, maar ik heb het tegenwoordig vaker.
Laatst met een politieagent. Hij sprak me aan omdat ik gewoon zomaar ergens de weg overstak, wijzend op het zebrapad dat inderdaad belachelijk dichtbij lag. Sorry, niet gezien. “Het gaat er ook om dat u een voorbeeldfunctie heeft mevrouw,” zei hij, vast vriendelijk bedoeld. Ik voelde me terechtgewezen door een snotbel. Het ‘ach, jongen, ik had je moeder kunnen zijn’, kreeg ik onlangs bij mijn nieuwe huisarts. De mijne was na 35 jaar met pensioen gegaan, daar heeft ie alle recht op, maar ik voelde me tamelijk ongemakkelijk bij die jongeman.
Gek genoeg vind ik het wel normaal dat ik iets door een verkoper, van pakweg 25 jaar oud, uitgelegd krijg als ik een nieuwe DVD speler wil kopen. Ook van degene die alles van de computer weet is het heel acceptabel dat het een jong ventje is. Maar zodra ze voor politieagent of dokter gaan spelen, moet ik toch een beetje wennen.
Lisa van Steen