December biedt vaak hectiek en stress. Ongewild, want als we tijdschriften en reclames mogen geloven, is deze tijd toch bedoeld als periode van gezelligheid met lekker de kachel en de kaarsjes aan.
Hoewel… lekker? Vroeger heb ik eens een huis bewoond met een open haard. Het ding werkte niet goed. Op de eerste plaats omdat het te lang duurde voor ik hem aan kreeg en als het dan eenmaal zover was, hing er in korte tijd een rooklucht in de kamer. Om dan nog maar te zwijgen van de taferelen die ik de volgende dag aantrof bij de inmiddels weer gedoofde haard. Echt zo lekker was het dus allemaal niet.
Op facebook zag ik dat een vriendin schreef “fijn de decembermaand is weer begonnen, dat wordt weer genieten.” Waarop een andere vriendin reageerde met: “ellendemaand, ik zal blij zijn als het weer januari is.”
Waarom vindt de een het zo prettig en de ander zo vervelend? Ik denk dat het veel met herinneringen te maken heeft. Zoals bij mijn ervaring met die open haard. Het gedoe en de rommel zijn me nog bijgebleven, terwijl er vast en zeker ook aangename uurtjes rond die haard zijn geweest.
Herinneringen kun je ophalen als je er voor in de stemming bent, maar soms dringen ze zich aan je op. Brutaal komen ze boven op momenten dat je d’r helemaal niet op zit te wachten. Zo aan het einde van het jaar gebeurt het opeens vaker. Oudejaarsavond komt in zicht, het jaar 2011 wordt afgesloten. Spontaan ga je ineens denken “Wat heb ik dit jaar allemaal gedaan? Wat is er allemaal gebeurd?” In mijn geval is er veel gebeurd. Ik ben in het voorjaar mijn moeder verloren en ik merk dat ik in deze donkere tijd van het jaar daar meer aan denk. Het zal de eerste kerstmis zonder haar zijn, ik weet nu al dat het daardoor een andere kerst zal zijn. Toch kan ik december met de beste wil van de wereld geen ellendemaand noemen. Ik kan me, ondanks die terugkerende droevige gedachten, tegelijkertijd toch ook nog verheugen op het kerstfeest.
In deze tijd denk je terug aan de vakantie die je dit jaar had. Het mooie voorjaar, de zomer die verregende en de zachte herfst. En na het mijmeren kun je weer nieuwe plannen maken. Waar zullen we het komend jaar heengaan? Gaan we dan echt iets van de crisis merken? Wat voor grote gebeurtenissen staan ons te wachten?
Naarmate december vordert komt het steeds vaker voor dat ik in de laatste week van mijn agenda dingen schrijf voor het nieuwe jaar. Een nieuwe agenda moet ik nog kopen en kan dan vervolgens weer alles overschrijven. Waarschijnlijk wacht ik er weer te lang mee. Ik kan maar moeilijk afstand doen van die oude agenda die mij het jaar door geloodst heeft. Nog even bladeren en zien hoe druk het in bepaalde periodes was. De dagen dat ik nog naar mijn moeder kon. De herinneringen even lekker beleven en dan uiteindelijk over op de nieuwe agenda, waar nooit afspraken met mijn moeder in zullen komen. Zo is december: de maand van overwegingen. Dwalende gedachten en heldere voornemens. Oud en nieuw tegenover elkaar. December als een soort van vaag grensgebied daar tussen in.
Of u het nu fijn vindt dat de decembermaand weer is begonnen of hem als ellendemaand bestempelt: in beide gevallen moet u er toch doorheen om in januari aan te komen.
Fijne feestdagen
Lisa