Deze week kregen we de tip dat met Sorbo Blue Wonder je hele cabine mooi schoon wordt. Nu ben ik niet zo’n reclamemens dat alles koopt wat ze me voorliegen, maar als iemand uit eigen ervaring vertelt dat het werkt ... Dus de supermarkt in en op zoek. Ik twijfel een beetje over de prijs. Ruim 4 euro, dan mag het wel wonderlijk zijn. Maar aangezien de auto van binnen echt een goeie poetsbeurt nodig heeft en vooral het stoffen gedeelte (wat je nooit poetst maar wel vuil wordt), gok ik het er maar op. Van die speciale bussen met bekledingsspul zijn ook niet goedkoop en werken vaak slecht.
De gordijnen en matten vliegen de wasmachine in, het beddengoed wordt buiten gehangen en alle losse troepjes verdwijnen in drie grote boodschappentassen. Mooie gelegenheid om eens al dat overtollige spul eruit te halen en vooral niet meer terug te leggen. Wat te denken van een reisföhn die nog nooit gebruikt is. Een stapel handdoeken waar je drie weken mee op pad kunt of al die legen brillenkokers die nooit gebruikt worden.
Ik spuit het wondermiddel op de bekleding. Dat is niet zo erg, maar het uitspoelen en navegen vind ik minder. Wanneer is iets goed uitgespoeld? Hoe lang laat je het intrekken? En wat doet het stof? Na vijf minuten kan ik de vlek niet meer vinden, dus handdoek er over en klaar. Ondertussen staat de dorpsverteller naast de auto om zijn verhalen over vroeger op te hangen. De tijd dat hij nog in transport zat, was natuurlijk beter, zwaarder, mooier enz. Hij vertelt vol vuur hoe goed hij wel was, maar vergeet te vermelden dat hij bijrijder was en niet eens een rijbewijs heeft. Mij slaat hij over, want een vrouw die meer rijbewijzen dan hij vindt ie maar niets.
Ik zet de radio wat harder , dan hoef ik dat gezeur allemaal niet te horen. Als ik even later met een schone emmer water aan kom wandelen, staat meneer uitgebreid in de cabine te loeren. En aangezien ik niet de beroerdste ben, klets ik de deur zo voor zijn neus dicht. Er is ook zo iets als fatsoen, denk ik dan.Dat puur uit nieuwsgierigheid staan loeren om er straks over te kunnen roddelen bevalt mij niet zo. Aangezien we toch al niet met mekaar op kunnen schieten, zal dit het niet erger maken denk ik.
Na uren poetsen (maar dan ook echt alles onder handen genomen) moet ik zeggen dat het resultaat er naar is. Een fris, schoon interieur. Zoiets als een auto van laten we zeggen twee weken oud. Uiteindelijk blijft er een halve fles schoonmaakspul over, dus voor twee euro kun je niet zeggen dat het zo duur was. Alles netjes weer ingeruimd, geen overtollige troepjes meer en lekker schoon beginnen we vanavond aan een nieuwe week.
Diezelfde avond al weet een andere heer aan mijn partner te melden dat zijn auto zo schoon is. Hè? Ja. Meneer de zeveraar is rechtstreeks van onze auto naar een ander gelopen en heeft even in geuren en kleuren verteld wat hij allemaal gehoord en gezien heeft. En wat meer natuurlijk.
Sjoeke66
Gelezen op Kitty’s weblog,
http://sjoeke66.wordpress.com/